Blosio Palladio en la Correspondencia del Cardenal Granvela

Blosio Palladio fue una personalidad rica en perfiles humanistas. Hombre de letras, estuvo inclinado especialmente a la poesía, como se comprueba en su Coryciana (Roma, 1524), o en su anterior Suburbanum Augustini Chisii -redactada en 1512 en elogio de la residencia del banquero Agostino Chigi-. Ejerció de arquitecto elaborando singulares proyectos junto a Baldassare Peruzzi. Clemente VII le tomó por secretario personal y se mantuvo muy cercano a Paulo III, con el que se entendió muy bien dados los gustos artísticos del pontífice, buen conocedor del latín clásico. Con él departía sobre poetas grecolatinos, como Estacio, cuya obra conocía bien. Paulo III le nombró obispo de Foligno en noviembre de 1540, aunque no llegó a ser consagrado. Murió a fines de 1550, a los ochenta años, al poco de ser elegido papa Julio III. En la colección granveliana se halla la carta transcrita a continuación.:
II/2297, fol. 237
[Carta de  Blosio Palladio al cardenal Granvela]. (Roma, 9-V-1541)
Multum reverendissime in Christo Pater: Magnam habeo gratiam D. Andreae de Castillo quod me non solum in notitiam reverendae D. tuae adduxerit verum etiam litteris eius dignum effecerit. Tuae vero reverende D. multo habeo maiorem quod eas litteras tanta humanitate ac benivolentiae erga me significatione condiverit ut et gratias mihi agere dignata sit, et suam mihi operam vicissim obtulerit quamvis enim sola conscientia contentus essem prestandi me in rebus dominis tuae studiosum ut debebam nec gratias ab ea ullas expectarem. Laetatus sum tamen id ipsum quantuluncumque a me prestari potuit tibi notum et gratum fuisse ut scilicet pluribus vinculis deinceps alliger ad persistendum in omni amore et studio erga te vel tui genitoris cui deditissimus sum authoritatis vel tui ipsius celebris famae et virtutis, vel huius eximiae et singularis humanitatis erga me tuae. Romae, viiii Maij, MDXLI.
Deditissimus Blosius Palladius, episcopus Fulginatensis.

Download PDF Version